ขนาดที่คุณต้องวัด
วัดสายวัดแนวนอนรอบส่วนที่แคบที่สุดของลำตัว ปกติสูงกว่าสะดือ ¾–1⅝ in รัดพอดีแต่ไม่ดึง และอย่าแขม่วท้องวัดสายวัดแนวนอนรอบส่วนที่แคบที่สุดของลำตัว ปกติสูงกว่าสะดือ 2–4 cm รัดพอดีแต่ไม่ดึง และอย่าแขม่วท้อง
ปกติ 22⅞–43¼ inปกติ 58–110 cmวัดสายวัดแนวนอนรอบจุดที่นูนที่สุดของสะโพก โดยเผื่อส่วนที่นูนของท้อง ยืนตัวตรงชิดขาวัดสายวัดแนวนอนรอบจุดที่นูนที่สุดของสะโพก โดยเผื่อส่วนที่นูนของท้อง ยืนตัวตรงชิดขา
ปกติ 33⅛–51⅛ inปกติ 84–130 cmวัดด้านข้างจากเส้นรอบเอวลงมาถึงระดับที่วัดรอบสะโพก สะดวกคือผูกเทปที่เอวแล้ววัดจากเทปนั้นวัดด้านข้างจากเส้นรอบเอวลงมาถึงระดับที่วัดรอบสะโพก สะดวกคือผูกเทปที่เอวแล้ววัดจากเทปนั้น
ปกติ 7⅛–8⅝ inปกติ 18–22 cmวัดด้านข้างจากเส้นรอบเอวลงมาถึงชายที่ต้องการ สำหรับกระโปรงถึงเข่าประมาณ 23⅝ in สำหรับกางเกงถึงพื้นหรือถึงกระดูกข้อเท้าวัดด้านข้างจากเส้นรอบเอวลงมาถึงชายที่ต้องการ สำหรับกระโปรงถึงเข่าประมาณ 60 cm สำหรับกางเกงถึงพื้นหรือถึงกระดูกข้อเท้า
กระโปรง 15¾–39⅜ in, กางเกง 35⅜–43¼ in, กางเกงขาสั้น 11¾–21⅝ inกระโปรง 40–100 cm, กางเกง 90–110 cm, กางเกงขาสั้น 30–55 cmนี่ไม่ใช่ขนาดตัวแต่เป็นทรง: จากเอวด้านข้างลงไปถึงจุดที่กระโปรงเริ่มบานเป็นระฆัง เว้น 0 ไว้ ผู้สร้างแบบจะเลือกตำแหน่งเหนือเข่าเล็กน้อยนี่ไม่ใช่ขนาดตัวแต่เป็นทรง: จากเอวด้านข้างลงไปถึงจุดที่กระโปรงเริ่มบานเป็นระฆัง เว้น 0 ไว้ ผู้สร้างแบบจะเลือกตำแหน่งเหนือเข่าเล็กน้อย
ปกติ 17¾–23⅝ inปกติ 45–60 cmกระโปรงโกเดต์สร้างอย่างไร
ทุกชิ้นมีขนาดเท่ากัน ความกว้างของชิ้นที่เอวคือรอบเอวบวกเผื่อ หารด้วยจำนวนชิ้น ส่วนที่สะโพกคือรอบสะโพกบวกเผื่อ หารเช่นเดียวกัน ไม่มีดาร์ท: ความต่างระหว่างสะโพกกับเอวจะถูกเฉลี่ยไปในตะเข็บ ใต้สะโพกลงมาชิ้นจะแคบลงเล็กน้อยก่อนถึงจุดเริ่มบาน แล้วตะเข็บจะค่อย ๆ เฉียงออกด้านนอก ชายกระโปรงเป็นส่วนโค้งที่ทำมุมฉากกับตะเข็บ ดังนั้นหลังจากเย็บแล้วจะเรียบเสมอกัน เอวก็ทำมุมฉากกับตะเข็บเช่นกัน ความยาวตรงกลางชิ้นเท่ากับความยาวกระโปรง
โปรแกรมสร้างแบบจะตรวจสอบการสร้างด้วยตัวเอง: รอบเอวและรอบสะโพกตามเส้นรอบรูปที่ได้ ความยาวตรงกลางชิ้น มุมฉากที่ชายกระโปรงและเอว ความเรียบของตะเข็บ ผลลัพธ์อยู่ในบล็อก «ตรวจสอบการสร้าง»
วิธีเย็บ
ตัดผ้าทุกชิ้นตามแนวเส้นใย — ลูกศรตรงกลางชิ้น เนาตะเข็บชิ้นต่าง ๆ โดยให้รอยบากที่เส้นสะโพกและที่จุดเริ่มบานตรงกัน ในตะเข็บหนึ่งให้เว้นที่สำหรับซิป ชายกระโปรงแบบระฆังให้พับชายแคบ ๆ ¼–⅜ in0.5–1 cm แขวนกระโปรงทิ้งไว้หนึ่งวันก่อนพับชาย — ส่วนที่เฉียงของชิ้นจะยืดตัวลง
วิธีพิมพ์และติด
ดาวน์โหลด PDF เป็นแผ่น A4 แล้วพิมพ์ที่มาตราส่วน 100% ไม่ใช่ «พอดีหน้า» แผ่นแรกมีรูปสี่เหลี่ยมทดสอบ: วัดด้วยไม้บรรทัด ติดแผ่นซ้อนกันตามแถบ ⅜ in1 cm หมายเลขแผ่นและแผนผังการประกอบอยู่ในหน้าแรก สำหรับร้านถ่ายเอกสารหรือเครื่องพล็อตเตอร์ ให้เลือก «PDF หน้าเดียว»
สิ่งที่คุณจะได้รับ
ชิ้นกระโปรงขนาดจริง — ตัดตามจำนวนชิ้นที่ต้องการ; เข็มขัดเอวเผื่อสำหรับตัวติด รอยบากที่เส้นสะโพกและที่จุดเริ่มบาน เส้นใย เผื่อตะเข็บ และชายพับแคบ
คำถามที่พบบ่อย
เลือกกี่ชิ้นดี?
หกชิ้นคือกระโปรงโกเดต์คลาสสิก แปดชิ้นให้ทรงระฆังที่ฟูและเรียบกว่า และเหมาะกว่าถ้าความต่างระหว่างสะโพกกับเอวมาก สี่ชิ้นเย็บง่ายกว่า แต่ทรงระฆังจะน้อยกว่า: ชิ้นกว้างไม่สามารถบานได้มาก
เลือกความบานอย่างไร?
ความบานคือระยะที่ชายชิ้นกว้างกว่าจุดเริ่มบานที่ตะเข็บแต่ละข้าง ถ้าใส่ 0 โปรแกรมจะเลือกทรงระฆังที่ฟูที่สุดเท่าที่ความกว้างชิ้นจะทำได้ (ไม่เกิน 3⅞ in10 cm) ถ้าใส่ค่ามากเกินไป โปรแกรมจะแจ้งค่ามากที่สุดที่เป็นไปได้
จุดเริ่มบานอยู่ตรงไหน?
โดยปกติอยู่เหนือเข่าเล็กน้อย — โปรแกรมคำนวณตำแหน่งนี้เอง ยิ่งเริ่มสูง กระโปรงจะบานเร็วและทำได้ฟูขึ้น; ยิ่งต่ำ ทรงจะดูเป็นเงือกชัดขึ้น
ติดซิปตรงไหน?
ที่ตะเข็บใดก็ได้ระหว่างชิ้น — โดยปกติคือตะเข็บข้างซ้ายหรือกลางหลัง เข็มขัดเอวเผื่อ 1⅛ in3 cm สำหรับตัวติด