ขนาดที่คุณต้องวัด
วัดรอบอกแนวนอนผ่านจุดที่นูนที่สุดของอก ด้านหลังผ่านเหนือสะบักเล็กน้อย ใต้รักแร้ สวมชุดชั้นในปกติ ไม่ดึงแน่นวัดรอบอกแนวนอนผ่านจุดที่นูนที่สุดของอก ด้านหลังผ่านเหนือสะบักเล็กน้อย ใต้รักแร้ สวมชุดชั้นในปกติ ไม่ดึงแน่น
ปกติ 31½–51⅛ inปกติ 80–130 cmวัดสายวัดแนวนอนรอบส่วนที่แคบที่สุดของลำตัว ปกติสูงกว่าสะดือ ¾–1⅝ in รัดพอดีแต่ไม่ดึง และอย่าแขม่วท้องวัดสายวัดแนวนอนรอบส่วนที่แคบที่สุดของลำตัว ปกติสูงกว่าสะดือ 2–4 cm รัดพอดีแต่ไม่ดึง และอย่าแขม่วท้อง
ปกติ 22⅞–43¼ inปกติ 58–110 cmวัดสายวัดแนวนอนรอบจุดที่นูนที่สุดของสะโพก โดยเผื่อส่วนที่นูนของท้อง ยืนตัวตรงชิดขาวัดสายวัดแนวนอนรอบจุดที่นูนที่สุดของสะโพก โดยเผื่อส่วนที่นูนของท้อง ยืนตัวตรงชิดขา
ปกติ 33⅛–51⅛ inปกติ 84–130 cmก้มศีรษะ: ที่โคนคอด้านหลังจะคลำพบกระดูกสันหลังที่นูน วัดจากจุดนั้นลงตามแนวกระดูกสันหลังถึงสายวัดที่เอวก้มศีรษะ: ที่โคนคอด้านหลังจะคลำพบกระดูกสันหลังที่นูน วัดจากจุดนั้นลงตามแนวกระดูกสันหลังถึงสายวัดที่เอว
ปกติ 14⅝–17⅜ inปกติ 37–44 cmวัดด้านข้างจากเส้นรอบเอวลงมาถึงชายที่ต้องการ สำหรับกระโปรงถึงเข่าประมาณ 23⅝ in สำหรับกางเกงถึงพื้นหรือถึงกระดูกข้อเท้าวัดด้านข้างจากเส้นรอบเอวลงมาถึงชายที่ต้องการ สำหรับกระโปรงถึงเข่าประมาณ 60 cm สำหรับกางเกงถึงพื้นหรือถึงกระดูกข้อเท้า
กระโปรง 15¾–39⅜ in, กางเกง 35⅜–43¼ in, กางเกงขาสั้น 11¾–21⅝ inกระโปรง 40–100 cm, กางเกง 90–110 cm, กางเกงขาสั้น 30–55 cmงอแขนที่ข้อศอกเล็กน้อย จากปลายไหล่ (กระดูกไหล่) ตามด้านนอกแขนผ่านข้อศอกจนถึงความยาวที่ต้องการ: สำหรับแขนยาว — ถึงกระดูกที่ข้อมืองอแขนที่ข้อศอกเล็กน้อย จากปลายไหล่ (กระดูกไหล่) ตามด้านนอกแขนผ่านข้อศอกจนถึงความยาวที่ต้องการ: สำหรับแขนยาว — ถึงกระดูกที่ข้อมือ
ยาว 22–24⅜ in, สามส่วนสี่ 16½–18⅞ in, สั้น 8⅝–11 in สำหรับเด็กแบบยาวประมาณ 0.29 ของส่วนสูงยาว 56–62 cm, สามส่วนสี่ 42–48 cm, สั้น 22–28 cm สำหรับเด็กแบบยาวประมาณ 0.29 ของส่วนสูงการสร้างแบบชุด
เสื้อท่อนบนเป็นพื้นฐานชุดของเรา ตรวจสอบกับเครื่องสร้างแบบ SCUT: การเผื่อที่อก 2 in5 cm, ดาร์ทอกมาจากตะเข็บข้าง, ดาร์ทเอวและตะเข็บกลางหลังพร้อมการเลือกที่เอว เราตัดพื้นฐานตามเส้นเอว และดาร์ทจะเปิดที่ตะเข็บเอว คอเสื้ออยู่ที่ฐานคอเหมือนพื้นฐาน หรือเป็นคอกลม: กว้างขึ้นที่ไหล่ ⅝ in1.5 cm, ด้านหน้า 1⅝ in4 cm และด้านหลังลึกขึ้น ⅝ in1.5 cm กระโปรงเป็นกระโปรงโกเดของเรา: ทุกชิ้นเท่ากัน ที่เส้นสะโพกแต่ละชิ้นมีความกว้าง (รอบสะโพก + การเผื่อสะโพก) / จำนวนชิ้น จากสะโพกตะเข็บจะแคบลงเล็กน้อย และจากจุดเริ่มบานจะโค้งออกด้านนอก ชายกระโปรงทำมุมฉากกับตะเข็บ ดังนั้นชายกระโปรงหลังเย็บจะเรียบเสมอกัน ไม่เป็นฟันปลา
กระโปรงสร้างจากเอวเดียวกันกับการเผื่อเดียวกันกับเสื้อท่อนบน ดังนั้นตะเข็บเอวจึงต่อกันได้ เครื่องสร้างแบบตรวจสอบจากชิ้นส่วนจริง — ความยาวเอวของเสื้อท่อนบนเมื่อปิดดาร์ท และผลรวมความยาวเอวของชิ้นกระโปรง แขนเสื้อเป็นแบบตะเข็บเดียว ตามความยาวช่องแขนของเสื้อท่อนบนโดยมีการย่นที่ยอดแขน
เราได้ตรวจสอบการสร้างแบบกับแบบสำเร็จรูปที่ผ่านการพิสูจน์แล้วของรุ่นเดียวกัน: ขนาดหลักตรงกัน
วิธีพิมพ์และประกอบ
ดาวน์โหลด PDF เป็นแผ่น A4 และพิมพ์ที่มาตราส่วน 100% ไม่ใช่ "พอดีกับหน้า" บนแผ่นแรกมีสี่เหลี่ยมทดสอบ: วัดด้วยไม้บรรทัด แผ่นต่างๆ ประกอบกันโดยทับกันตามแถบ ⅜ in1 cm หมายเลขแผ่นและแผนผังการประกอบอยู่ในหน้าแรก สำหรับร้านถ่ายเอกสารหรือพล็อตเตอร์ ให้เลือก "PDF หน้าเดียว"
สิ่งที่คุณจะได้รับ
ด้านหลังและด้านหน้าของเสื้อท่อนบนพร้อมดาร์ท, ชิ้นกระโปรงพร้อมเครื่องหมายเส้นสะโพกและจุดเริ่มบาน, แขนเสื้อพร้อมรอยบาก — ขนาดจริง พร้อมเผื่อตะเข็บ
คำถามที่พบบ่อย
เลือกกี่ชิ้นดี?
หกชิ้นเป็นแบบคลาสสิก: กระโปรงพอดีสะโพกและบานออกสวยงาม แปดชิ้นเป็นระฆังที่ฟูและนุ่มกว่า ตะเข็บเกือบตรงแม้จะมีความต่างระหว่างเอวและสะโพกมาก สี่ชิ้นเย็บง่ายกว่า แต่ถ้าความต่างระหว่างสะโพกและเอวมากกว่า 9⅞ in25 cm ตะเข็บที่สะโพกจะเอียงเกินไป และเครื่องสร้างแบบจะขอให้เพิ่มจำนวนชิ้น
ซิปอยู่ตรงไหน?
ซิปซ่อนในตะเข็บกลางหลัง — ทั้งเสื้อท่อนบนและกระโปรง เย็บชิ้นกระโปรงให้ตะเข็บหนึ่งอยู่ตรงกลางหลังพอดี: ทุกชิ้นเท่ากัน ดังนั้นตะเข็บใดก็ได้ ความยาวซิปจะแสดงใต้ภาพวาด
กระโปรงควรยาวเท่าไร?
วัดความยาวกระโปรงจากเอว: 23⅝–25⅝ in60–65 cm ถึงเข่า, 75–85 มิดิ, 100 ขึ้นไป ยาวถึงพื้น โดยค่าเริ่มต้นการบานจะเริ่มเหนือเข่าเล็กน้อย; สามารถปรับขึ้นหรือลงได้ในช่อง "จุดเริ่มบานจากเอว"
ควรใช้ผ้าอะไร?
ผ้าที่ทิ้งตัวดี: วิสโคส, สตาเพิล, ครีพเดอชีน, ผ้าถักเดรสที่มีความยืดน้อย, ผ้าขนสัตว์บาง ผ้าที่แข็งเกินไปจะไม่ทิ้งตัวเป็นระฆัง แต่จะตั้งเป็นกรวย