ขนาดที่คุณต้องวัด
วัดสายวัดแนวนอนรอบส่วนที่แคบที่สุดของลำตัว ปกติสูงกว่าสะดือ ¾–1⅝ in รัดพอดีแต่ไม่ดึง และอย่าแขม่วท้องวัดสายวัดแนวนอนรอบส่วนที่แคบที่สุดของลำตัว ปกติสูงกว่าสะดือ 2–4 cm รัดพอดีแต่ไม่ดึง และอย่าแขม่วท้อง
ปกติ 22⅞–43¼ inปกติ 58–110 cmวัดสายวัดแนวนอนรอบจุดที่นูนที่สุดของสะโพก โดยเผื่อส่วนที่นูนของท้อง ยืนตัวตรงชิดขาวัดสายวัดแนวนอนรอบจุดที่นูนที่สุดของสะโพก โดยเผื่อส่วนที่นูนของท้อง ยืนตัวตรงชิดขา
ปกติ 33⅛–51⅛ inปกติ 84–130 cmวัดด้านข้างจากเส้นรอบเอวลงมาถึงระดับที่วัดรอบสะโพก สะดวกคือผูกเทปที่เอวแล้ววัดจากเทปนั้นวัดด้านข้างจากเส้นรอบเอวลงมาถึงระดับที่วัดรอบสะโพก สะดวกคือผูกเทปที่เอวแล้ววัดจากเทปนั้น
ปกติ 7⅛–8⅝ inปกติ 18–22 cmนั่งบนเก้าอี้แข็ง วัดด้านข้างจากเส้นรอบเอวลงมาตรงๆ ถึงที่นั่ง สัดส่วนนี้กำหนดว่ากางเกงจะรั้งหรือหย่อนตรงเป้าหรือไม่นั่งบนเก้าอี้แข็ง วัดด้านข้างจากเส้นรอบเอวลงมาตรงๆ ถึงที่นั่ง สัดส่วนนี้กำหนดว่ากางเกงจะรั้งหรือหย่อนตรงเป้าหรือไม่
ปกติ 9½–11¾ inปกติ 24–30 cmวัดด้านข้างจากเส้นรอบเอวลงมาถึงชายที่ต้องการ สำหรับกระโปรงถึงเข่าประมาณ 23⅝ in สำหรับกางเกงถึงพื้นหรือถึงกระดูกข้อเท้าวัดด้านข้างจากเส้นรอบเอวลงมาถึงชายที่ต้องการ สำหรับกระโปรงถึงเข่าประมาณ 60 cm สำหรับกางเกงถึงพื้นหรือถึงกระดูกข้อเท้า
กระโปรง 15¾–39⅜ in, กางเกง 35⅜–43¼ in, กางเกงขาสั้น 11¾–21⅝ inกระโปรง 40–100 cm, กางเกง 90–110 cm, กางเกงขาสั้น 30–55 cmแยกขาเล็กน้อย วัดรอบขาข้างหนึ่งตรงจุดที่กว้างที่สุดใต้รอยพับก้น เว้น 0 ไว้ได้ เราจะประเมินจากรอบสะโพกแยกขาเล็กน้อย วัดรอบขาข้างหนึ่งตรงจุดที่กว้างที่สุดใต้รอยพับก้น เว้น 0 ไว้ได้ เราจะประเมินจากรอบสะโพก
ปกติ 19⅝–27½ inปกติ 50–70 cmการสร้างแพทเทิร์นกางเกงขาสั้น
ถึงเส้นระดับสะโพก กางเกงขาสั้นสร้างเหมือนกางเกงขายาวคลาสสิก: รอบสะโพกบวกความเผื่อแบ่งระหว่างครึ่งหน้าและครึ่งหลัง ด้านหลังมีส่วนยื่นเป้าและตะเข็บกลางเอียงมากกว่า ด้านล่างขากางเกงเป็นตะเข็บตรงถึงปลายขา ความกว้างปลายขาแบ่งระหว่างหน้าหลังเช่นเดียวกับความกว้างขากางเกงที่ระดับสะโพก และการสอบเข้าแบ่งเท่าๆ กันระหว่างตะเข็บข้างและตะเข็บเป้า ความยาวตะเข็บข้างเท่ากับความยาวที่วัด ตะเข็บเป้าด้านหลังสั้นกว่าด้านหน้า ¼–⅜ in0.5–1 cm — จะดึงเล็กน้อยตอนเย็บติดกัน
เครื่องสร้างแพทเทิร์นตรวจสอบการสร้างให้อัตโนมัติ: รอบสะโพกและรอบเอวตามเส้นรอบรูปที่ได้ ความยาวตะเข็บข้างและตะเข็บเป้าที่เท่ากัน ความกว้างขากางเกงที่ปลายขา และความหลวมที่ต้นขา ผลลัพธ์อยู่ในบล็อก «ตรวจสอบการสร้าง»
วิธีพิมพ์และประกอบ
ดาวน์โหลด PDF เป็นแผ่น A4 แล้วพิมพ์ที่มาตราส่วน 100% ไม่เลือก «พอดีกับหน้า» แผ่นแรกมีรูปสี่เหลี่ยมทดสอบ: วัดด้วยไม้บรรทัด ประกอบแผ่นโดยทับกันตามแถบ ⅜ in1 cm หมายเลขแผ่นและแผนผังการประกอบอยู่ในหน้าแรก สำหรับร้านถ่ายเอกสารหรือเครื่องพล็อต เลือก «PDF หน้าเดียว»
สิ่งที่คุณจะได้รับ
ครึ่งหน้าและครึ่งหลังของกางเกงขาสั้นขนาดจริง — แต่ละชิ้นตัดสองครั้งแบบกลับด้าน ปลอกเอวยางยืดหรือเอวพร้อมเผื่อสำหรับซิป รอยบากที่เส้นสะโพก เส้นลายผ้า และค่าเผื่อตะเข็บและชาย
คำถามที่พบบ่อย
เลือกความยาวกางเกงขาสั้นอย่างไร?
วัดความยาวด้านข้างจากเอว กางเกงขาสั้นมากมักยาว 11¾–13¾ in30–35 cm ขาสั้นปานกลาง 40–45 เบอร์มิวดาถึงเข่า 50–55 ยิ่งความสูงระดับสะโพกมาก กางเกงขาสั้นก็ควรยาวขึ้น: ตะเข็บเป้าควรยาวอย่างน้อย 2 in5 cm เครื่องจะแนะนำค่าต่ำสุดให้
ความกว้างขากางเกงควรเป็นเท่าไร?
โดยค่าเริ่มต้น เครื่องจะใช้รอบต้นขาบวก 2⅜ in6 cm — กางเกงขาสั้นจะไม่รัดขาและไม่หลวมเกินไป ควรวัดรอบต้นขา: วัดรอบจุดที่กว้างที่สุดของขาใต้รอยพับก้น หากไม่กรอก เครื่องจะประมาณจากรอบสะโพก ถ้ากว้างกว่านี้จะเป็นกางเกงขาสั้นฤดูร้อนทรงหลวม ถ้าแคบกว่ารอบต้นขาบวก 1⅝ in4 cm เครื่องจะไม่สร้างให้
แบบยางยืดหรือแบบมีเอว?
แบบยางยืดสวมได้โดยไม่ต้องมีซิป: ตัดส่วนบนตามรอบสะโพก ยางยืดรวบไว้ที่เอว แบบมีเอวจะพอดีกับเอวมากกว่า มีดาร์ทและซิปที่ตะเข็บข้างหรือตะเข็บกลาง เลือกตัวเลือกในช่อง «วิธีติดที่เอว»
กางเกงขาสั้นต่างจากกางเกงขายาวที่ตัดสั้นอย่างไร?
ส่วนบนของกางเกงขาสั้นเหมือนกางเกงขายาว แต่ต่ำกว่าระดับสะโพกลงมาขากางเกงจะเป็นเส้นตรงถึงปลายขาตามความกว้างที่กำหนด โดยไม่สอบเข้าที่เข่า การสอบเข้าหรือขยายออกแบ่งเท่าๆ กันระหว่างตะเข็บข้างและตะเข็บเป้า และปลายขาถูกโค้งให้ชายเรียบเสมอกันหลังเย็บ